Ondernemersadvies: neem het ter harte, ook als dat een beetje pijn doet

Gepubliceerd op 6 Augustus 2019

In de 1efase van mijn carrière was ik een soort kredietadviseur. Ik ging langs bij ondernemers met plannen, besprak ze en bepaalde aan de hand daarvan of er bankkrediet verleend kon worden of niet. Vaak moest ik ze helaas teleurstellen. Dan werd het meteen minder gezellig.

Zo herinner ik me de casus van een artistieke jongedame van net 20 jaar oud. Ze was al een aantal jaren werkzaam geweest als tattooartist. En dus vond ze het nu tijd om voor zichzelf te beginnen. Voordat ik haar bezocht, had ik haar al gegoogled. Ik kwam haar online wel tegen maar concludeerde daar niet uit dat haar naam in de branche al helemaal gevestigd was. Wel zag ik dat ze ook actief was in de dartswereld, als Nederlandse subtopper. Dat vond ik dan wel weer een pre want daar zat vast wat klandiziepotentieel.

Ons zakelijk gesprek verliep echter stroef. Ze had bedacht om zich te gaan vestigen in een (in mijn ogen onnodig groot) pand in een B-winkelcentrum in een zeer nette Vinex-wijk. Er liepen hier vooral stropdassen en pumps rond, weinig tattoos. Trots toonde ze me haar werk en ik was best onder de indruk van haar artistieke vaardigheden. Haar inhoudelijke plan kraakte echter aan alle kanten.  Ze had eigenlijk nergens echt goed over nagedacht. (Uur)tarieven, doelgroep, concrete investeringlijst……het was duidelijk vooral theorie voor haar waar ze weinig zin in had. Over haar “connecties” in de dartwereld zei ze vreemd genoeg niets. Ze wilde gewoon vooral beginnen en tatoeëren. 


“Kom maar op met die centen.” zei ze

Ik was er dan ook snel uit en dit was zo’n casus waarin ik de mededeling van het “NEE” meteen ter plekke deed. Ik had geen twijfel. Ik zie haar eerst beteuterde en toen wat bozig gezicht nog voor me. Natuurlijk maakte ik mijn standpunten helder maar ik had de indruk dat er door haar emotie weinig van binnenkwam. Ze had hier haar zinnen op gezet en nu blies ik het in éénkeer van tafel. Terwijl ik mijn tas inpakte om te vertrekken, kwam ik de pasfoto’s tegen die ik eerder die dag had laten maken voor een nieuw reisdocument. “Ik begrijp je teleurstelling. Hier….” zei ik tegen haar terwijl ik haar een pasfoto aanreikte. “Ik begreep dat je goed kunt darten. Plak die maar op de bulls Eye”.

Recent, meer dan 15 later, stond ik voor de etalage van een tattoo shop gelegen op zo’n gerevitaliseerd, oud industrieterrein zoals iedere grote stad die tegenwoordig wel een heeft. Het zijn vaak, net als deze, van die artistieke bolwerken geworden waar unieke ondernemers zich verzamelen, waar een goede sfeer hangt en vraag en aanbod van de raarste dingen op ideale wijze worden samengebracht. De huurprijzen zijn er vaak zeer acceptabel en wat ik zag in deze etalage sprak me aan. Nee, ik ga zelf niet voor de tattoos, maar het artistieke, kunstzinnige karakter spreekt me zeker aan. Ik kijk er graag naar.

Plots werd ik binnen gewenkt door een dame met roze, lange, blinkende haren. Ze zag er verzorgd en aantrekkelijk uit maar met haar piercings, tatoeages en overig voorkomen was ze tegelijkertijd toch een levend uithangbord voor wat háár zaak bleek te zijn. Mijn adem stokte even want ik herkende in haar de jongedame van toen. En zij had mij ook herkend maar was deze keer opgewekt. Haar zaak bleek hier heel goed te lopen, wat mij trouwens niet verraste. Het had wel nog jaren geduurd voordat die na mijn bezoek destijds, daadwerkelijk een feit was geworden. Uit een van de lades van haar buro haalde ze de pasfoto met daarop een jongere ik tevoorschijn. Ze gaf die aan mij. 

Middenin stond enigszins bibberend de punt van een pen. Het werd me duidelijk dat ze aanvankelijk direct na ons gesprek van zo lang geleden, de neiging moest hebben gehad om mijn kop door te krassen. Dat gaf ze ook toe maar ze had zich weten te beheersen. Ze had daarna destijds mijn kritiek en mijn adviezen nogmaals overdacht en vervolgens ter harte genomen. En nu was ze daar heel blij mee zei ze zelf. Voor mij was dat natuurlijk een prachtig compliment.

 “Dus die heb ik nu niet meer nodig” zei ze. Tegelijkertijd begon ze de mouw van de linkerarm van haar truitje op te rollen om me iets te tonen. Lieve help dacht ik. Ik ben vereerd wanneer mensen blij zijn met mijn advies, maar dat betekent nog niet dat ze mijn kop op hun lichaam moeten gaan laten tatoeëren. Maar ze draaide haar arm naar me toe en toonde me de letters die tussen alle andere, veelal symbolische versierselen op haar lichaam een plek hadden gekregen. Ik las: “Consider the advice, even if it hurts”.


Door: Roel Verdonschot
www.ondernemersgevoel.nl
 
Roel is een breed inzetbare freelance tekstschrijver. Hij beschikt over inhoudelijke kennis- en adviesvaardigheden op het gebied van ondernemerschap. Via de website van freelancer wil hij vooral zijn meer creatieve kant aanbieden. Dit doet hij in de vorm van het schrijven van wervende teksten zoals columns, subsidieaanvragen, ondernemingsplannen en (SEO) webteksten e.d. voor opdrachtgevers.

Ondernemersvraagstukken: Ondernemersgevoel geeft er woorden aan.
 

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog.

Experts

blogger1

Elisa Salentijn

Elisa helpt met haar 20 jaar ervaring om communicatie op de rails te zetten en te houden.

blogger1

Manon Koster

Manon vindt communicatie het leukste vak dat er is! Daarom heeft zij zich ontwikkeld tot een echte allrounder.

blogger1

Anne Quaars

Als Branding Business Coach helpt Anne freelancers om zichzelf en hun bedrijf zó in de markt te zetten dat geen klant er meer omheen kan.

blogger1

Robin Peek

Robin helpt ondernemers meer resultaat te behalen met internet. Hij werkt hierbij o.a. met SEO, Google Analytics en E-mailmarketing. robinpeek.nl

Download de gratis Freelancer applicatie

Available on the App Store
Available on Google Play