Terug

Toch maar wel een beetje letten op je kledingstijl als freelancer!

In tegenstelling tot veel andere (freelance) adviseurs, heb ik altijd een hekel gehad aan strenge dresscodes. Sterker nog, ik word zelf altijd een beetje wantrouwig van al die dure pakken. “Heeft deze formeel geklede adviseur soms een inhoudelijke tekortkoming te verbergen ofzo?” denk ik dan. Gelukkig ben ik bij werkgevers en klanten tot dusverre altijd weggekomen met een wat meer casual kledingstijl. Netjes, maar alledaags. Zo nu en dan op bezoek in spijkerboek, geen probleem!

De klad in mijn kledingdiscipline

Sinds de start van de coronacrisis en met de toename van het thuiswerken, is het er bij mij niet bepaald chiquer op geworden. Een wijde broek met slobbertrui zit toch het lekkerst wanneer je thuis bent. En aangezien veel bezoeken door telefoongesprekken zijn vervangen, kan toch niemand zien hoe ik er bij loop. Hilarisch wanneer je van die serieuze gesprekken over serieuze onderwerpen ‘op niveau’ voert terwijl je net uit de douche komt lopen, druipend en met je handdoekje nog om. Natuurlijk ontkom ook ik niet aan videobellen en zo kan het gebeuren dat ik soms een voor het moment aangetrokken net overhemd draag met daaronder mijn volledig afgeragde korte broek met gaten en teenslippers. Die zie je immers toch niet op beeld.

Kleren maken de overvaller

De laatste maanden raakte ik zelf steeds meer in de veronderstelling dat kleding er totaal niet meer toe doet. Totdat ik recent met mijn neus op de feiten werd gedrukt. De blaadjes vielen buiten al en het werd al wat kouder. Video-belafspraken had ik die dag niet en dus droeg ik mijn heerlijke joggingbroek met hoodie. Na een paar uurtjes werk, was het tijd voor een onderbreking in de vorm van een kleine boodschap in de supermarkt om de hoek. Ik stapte in mijn Nikes en trok vanwege het ongure weer snel een muts over mijn oren. Vlak voordat ik met mijn boodschappenwagentje door de super raasde, schoof ik nog snel even mijn zwarte mondkapje voor mijn mond en neus. Ik ben namelijk zo’n burger die de regeltjes wel heel braaf volgt.

Bij de kassa aangekomen mikte ik mijn boodschap op de band, waarna ik mijn handen lekker warm in de buikzakken van mijn trui stak. De kassière was net klaar met de vorige klant, keek mij vervolgens aan en versteende toen direct. Haar ogen werden groot en ze stak haar handen in de lucht. “Niet schieten alstublieft!”. Een ogenblik was ik verrast door wat er gebeurde. Toen viel mijn blik op de man in de spiegelbol schuin boven mij. Die zag er inderdaad uit als een overvaller uit opsporing verzocht. Het duurde ook een tel voordat ik me realiseerde dat ik het zelf moest zijn. De vooruitgestoken handen in mijn zakken wekten wellicht de indruk dat ik daarin een pistool op de kassa juf gericht hield.

“Ehhh, mag ik die even afrekenen?” zei ik terwijl ik mijn muts afzette en mijn mondkapje even iets liet zakken. 3 blauwe Chupa Chup Cola Lolly’s gleden langzaam in de richting van de kassière. “Tja ik ben verslaafd aan die dingen” zei ik tegen haar. Ze kon er nog niet om lachen. Misschien moet ik me er dan toch maar weer iets bewuster van proberen te worden van wat mijn kledingstijl bij anderen oproept, dacht ik bij mezelf terwijl ik naar huis slofte.

 

Door: Roel Verdonschot
www.ondernemersgevoel.nl  Roel beschikt over inhoudelijke kennis- en adviesvaardigheden op het gebied van ondernemerschap. 

Reacties

Categorie├źn freelancers

Operatie is mislukt!
Probeer het later opnieuw. Neem contact op met de klantenservice als het probleem zich blijft voordoen.
Wij maken gebruik van cookies om onze site en jouw ervaring te verbeteren. Door verder te gaan op onze site accepteer je ons cookiebeleid.
Meer weten